|
22-07-2008 -- Sossusvlei
We zijn heeeeel vroeg opgestaan om de zonsopgang te bekijken vanaf een bekende rode zandduin in de Sossusvlei. Dit was zeker de moeite waard. Wat een ervaring. Alleen wel een frisse ervaring. Aangezien onze campsite binnen de hekken van het National Park lag waren wij een van de enigen die de mogelijkheid hadden om de zonsopgang te zien aangezien de hekken daar te laat voor open gaan.
Met onze 4x4 na nog eens ruim 35km aangekomen bij de start van de Sossusvlei. Hier zijn we door zeer mul zand heen gegaan wat echt gaaf was. Lekker crossen in onze auto, haha.
De Sossusvlei is omringd door hoge rode zandduinen en is een pan waarin allerlei soorten bomen en kleine struiken groeien. Een wandeling naar de Dead Vlei was de moeite waard en rond het middag uur zijn we ook nog naar de Hidden Vlei gelopen. We waren hier helemaal alleen midden in de woestijn. Wat super zeg. Om ons heen liepen struisvogels en kuddes springbokken.
Na deze warme ochtend zijn we naar Solitaire gereden waar we een leuke camping vonden met appelgebak en een leuk stel (Marjan en Jaap).
Het kan elke keer een tijdje duren voordat we nieuwe berichten plaatsen, want het is hier niet zo makkelijk om een internetcafe te vinden.
23-07-2008 t/m 24-07-2008 -- Walvis Bay en Swakopmund
We hebben onze reis vervolgd naar Walvis Bay aan de kust van Namibie. Overal kwamen we Jaap en Marjan weer tegen, zelfs toen we in Walvis Bay
ergens aan het lunchen waren (het wereldje is klein). Na een aantal dagen woestijn is het wel weer vreemd om terug te komen
in de bewoonde wereld. Walvis Bay is een vissersplaatsje wat eigenlijk niet zo mooi is maar wel leuke toertjes te boeken zijn om met een boot door de lagune te varen.
Dat hebben we natuurlijk gelijk gedaan (voor de volgende dag). We zijn toen doorgereden naar een ander kustplaatsje
Swakopmund, 30km van Walvis Bay vandaan. Hier hebben we een leuke camping gezocht en zaten we met een biertje
en een cocktail op een stoel op het strand de zonsondergang te bekijken. Erg mooi. Jammer alleen dat Onno natte kleding
overhield aan een iets te enthousiaste golf.
De volgende ochtend zijn we weer terug gereden naar Walvis Bay, waar we prompt weer Jaap en Marjan tegen kwamen.
Het bleek dat ze op dezelfde boot zaten als wij. Het was een gezellige morgen met zijn vieren. Billy, onze skipper,
vertelde honderd uit over de omgeving en de dieren. De zeeleeuwen sprongen gewoon op de boot en we konden ze
aanraken. Pelikanen vlogen zelfs zo vlak langs zij dat Onno een vleugel in zijn gezicht kreeg. Iets verder uit de lagune
hebben we een hele grote kolonie zeeleeuwen gezien (nog groter dan op de Galapagos) en zwommen de dolfijnen langs
onze boot. We sloten af met onder andere oesters uit de lagune.
|