12-08-2008 Aankomst in Perth

Na een vlucht met weinig slaap zijn we aangekomen in het zonnige Perth. Mooi op tijd, hebben we ons campervannetje opgehaald. Echt een leuk ding en erg klein. Aangezien we niet zoveel geslapen hadden besloten we deze dag maar een beetje rond te hangen in Perth en niet gelijk flinke afstanden te gaan rijden. We hebben de rest van de dag door de mooie stad en het nabijgelegen park geslenterd. Erg relax. En wat een hoge gebouwen. Wel wat anders dan Amersfoort.

13-08-2008 t/m 14-08-2008 Fremantle

Vlakbij Perth ligt het dorpje Fremantle, door de Aussies 'Freo' genaamd. Onno had nodig een knipbeurt nodig en zijn hoofd is met standje 0 helemaal kaal geschoren. Wel ff wennen. We hebben de gevangenis bezocht en hebben op de kade 'fish and chips' gegeten. In het dorpje hing echt een ontzettend ontspannen sfeertje en met het stralende weer kon de dag niet op. De volgende ochtend zijn we in een heuse onderzeeboot geklommen. Deze onderzeeboot was onderdeel van het Maritime museum van Freo en het gevaarte had een lengte van zeker 100m. Eenmaal binnen kwam het 'Das boot' gevoel helemaal naar boven. Nauwe ruimtes met duizenden knopjes.

We zijn noordwaarts gereden richting Cervantes. Een stukje boven Perth hebben we nog een aquarium bezocht waar we door een glazen buis konden lopen. De roggen en haaien zwommen om ons heen. Erg leuk. Aan het eind van de dag kwamen aan in Cervantes. Dit dorpje ligt vlakbij de 'Pinnacles'.

15-08-2008 Pinnacles in Nambung National Park

We zijn heeeeel vroeg opgestaan om de zonsopgang te bewonderen terwijl we tussen de pinnacles stonden. Het was erg koud, maar op het moment dat de zon langzaam verscheen werd het warm en kwamen overal de langgerekte schaduwen te voorschijn waardoor het gebied er vreemd uitzag. Erg mooi. Het is eigenlijk een grote gele zandvlakte met overal duizenden stenen spiezen van soms wel 3 a 4 m hoog. Echt gaaf. Omdat we zo vroeg waren was er bijna niemand te bekennen en stuiterden de kangeroos gewoon nog rond. Ook zaten de kaketoes op de pinnacles naar ons te kijken. Fantastisch.

Via het kleine Mt. Lesueur National Park, waar we tijdens een mooie wandeling nog een slang op ons pad hadden liggen, zijn we richting Kalbarri gereden. Onderweg kom je gewoon bijna niemand tegen.