25-09-2008 -- Reis naar Siem Reap in Cambodja

Met een busje zijn we naar het grens van Thailand en Cambodja gereden. Tijdens de rit was er een hoop verwarring en leek het er even op dat we niet helemaal naar Siem Reap gebracht zouden worden, maar bij de grens zouden worden afgezet. Gelukkig bleek alles een misverstand en hielpen ze ons met de aanvraag van het visum van Cambodja en brachten ze ons lopend de grens over.
Eenmaal in Cambodja zagen we een een arme trieste bende. We waren al gewaarschuwd dat er veel zakkenrollers rondliepen en dat kleine kinderen ook meehielpen aan deze praktijken. Alles ging redelijk chaotisch en snel en onze gids vertelde ons dat het erg verstandig was om ons geld om te ruilen naar Cambodjaanse Riel, omdat het zeer onvoordelig was om in Thaise Baht of US dollars te betalen in Cambodja. Later bleek dit flauwekul en had hij waarschijnlijk een deal gesloten met het wisselkantoor om klanten te brengen. Door alle gehaastheid hebben we niet goed gelet op de wisselkoers die gebruikt werd. 's Avonds zouden we erachter komen dat deze koers aan de grens helemaal niet zo voordelig was.
Na een half uurtje wachten zijn we in een krakkemikkige bus gestapt en zijn we over een weg vol kuilen richting Siem Reap gereden. Vrij snel kwamen we gelukkig op een asfalt weg uit en Onno vroeg zich af waarom we pas om 20.00u zouden aankomen in Cambodja. Een korte tijd later kwamen we erachter dat deze asfaltweg maar van korte duur was en reden we over een stoffige weg met een snelheid van 40 a 50 km/h richting Siem Reap.
Nadat we de vieze stad Poi Pet verlaten hadden reden we door hele mooie gebieden vol rijstvelden en palmbomen. Een heel mooi uitzicht. Het had veel geregend de afgelopen tijd en het water stond overal heel hoog. Overal waren de kinderen in de stroomversnellingen aan het spelen.
Na een lange en warme rit kwamen we 's avonds aan in Siem Reap. Tijdens de hele rit zat er een jongen (Sam) in de bus die ons een leuk hostel aanraadde. 'Heel toevallig' stopten we in Siem Reap voor het hostel, maar we waren zo gaar dat we geen zin meer hadden om verder rond te kijken en besloten, na het bekijken van de kamer, om in het hostel te blijven. Het zag er ook als een goed hostel uit. Het bleek dat Sam een tuktuk chauffeur was die ons kon rondrijden bij Angkor Wat. Samen met een aardige Franse jongen (Antoine) die ook in de bus zat en ook had besloten om in het hostel te verblijven, maakten we de deal om ons twee dagen te laten rondrijden. Alles mooi geregeld dus. Vanuit het hostel hebben we ook gelijk onze busrit van Siem Reap naar de hoofdstad Phnom Penh geregeld.

26-09-2008 t/m 27-09-2008 -- De ruines van Angkor

's Ochtends zijn we met zijn drieen door Sam naar Angkor Wat gereden, de meest bekende tempel van het Angkor complex. Het was ondertussen al flink warm geworden.
De tempel was immens groot met een grote stenen loopbrug van een paar honderd meter lang. Eenmaal door de buitenste ring liepen we weer over een loopbrug van een paar honderd meter om bij de tempel zelf uit te komen. Het was fantastisch. We hebben hier uren rondgeslenterd en in de schaduw gezeten. In de tempel liepen ook een aapje rond.
Overal probeerde mensen ons dingen te verkopen zoals boeken, dvd's maar ook souvenirs en kleding. Vooral de kleine kinderen die op hun meest zeurderige en zieligste stem voor 'one dollar' kleine dingen probeerden te verkopen. Ze waren best schattig en met veel kinderen hebben we een praatje gehouden.
De rest van de twee dagen hebben we nog vele andere tempels gezien die er erg indrukwekkend uitzagen, grote hoofden in torens, olifanten als steunpalen en reusachtige cobra's als railingen. De ene tempel was meer vervallen dan de andere, bij sommige groeiden de bomen zelfs op de tempel, waardoor we ons soms in een Indiana Jones of Tombraider set waanden. Het had echt iets mystic. De zonsondergang in Angkor viel wat tegen (vooral door de honderden toeristen) maar de zonsopgang bij Angkor Wat maakte alles goed.

28-09-2008 -- Reis naar de hoofdstad Phnom Penh

In een goede bus waarin de hele dag Camdodjaanse slaapmuziek werd gedraaid zijn we snel naar de hoofdstad gereden. Dit ging erg voorspoedig. Bij het busstation ontmoetten we een Duits koppel waarmee we gezamenlijk een hostel hebben gezocht. Na heel wat kilometers door de stad te hebben gelopen met zeeeer zware tassen en nog niks goeds hadden gevonden,besloten we een tuktuk naar een hostel te rijden. De eerste twee hostels waren erg goor en een van de twee stond onder water. Gelukkig vonden we een goed hostel (Grand View Guesthouse) waar we twee nachtjes hebben geboekt.