07-10-2008 t/m 14-10-2008 -- Het duikersparadijs Koh Tao

Met het vliegtuig zijn we vanaf Chiang Mai naar het eiland Koh Samui gevlogen. Op Koh Tao is namelijk geen vliegveld. Met de veerdienst SeaTran zijn we in 2,5u naar Koh Tao gevaren met een korte tussenstop bij Koh Phangan. Vanaf de boot hadden we een mooi uitzicht op het met kokospalmen bezaaide eilandje. Een echt bounty eiland...
Bij aankomst bleek onze ophaalservice van het resort niet bij de kade te staan. De lokale taxichaufeurtjes dachten gelijk hun slag te slaan en probeerden ons een taxi in te krijgen. Na wat telefoontjes werden we gelukkig toch opgehaald.
Bij het resort hebben we snel onze sleutel opgehaald en werden we verrast door een hutje met een eigen veranda met hangmat. Erg relax. Jammer genoeg was de kamer zelf niet zo super. De wc moesten we met een emmer doorspoelen...
Aangezien Angela nog niet helemaal tiptop was besloot ze dat het verstandig was om de eerste dagen nog niet te duiken. Onno heeft nog wel twee dagen gedoken. Koh Tao was omringd door zeer mooie duikspots. Van roggen tot agressieve trekkervissen en van clownvissen tot gigantische scholen barracuda's.
Maar na twee dagen pakten donkere wolken zich figuurlijk samen voor Onno. Een zeurende oorpijn was voor Onno de reden om een bezoekje te brengen aan de lokale kliniek. Daar werd het slechte nieuws verteld dat hij een tijdelijke gehoorbeschadiging had op gelopen en een week niet meer mocht duiken. Dat was dikke pech. Vooral omdat tijdens de eerste twee dagen nog geen walvishaaien waren gespot. Angela was ook nog niet opgeknapt dus de resterende dagen hebben we beiden niet meer gedoken. We hebben erg rustig aan gedaan en vooral genoten van het warme zeewater (30 graden) en de heerlijke strandstoelen.

15-10-2008 -- Ayatthuya

Op ons allerallerlaatste dagje van de reis zijn we met een tour naar de voormalige hoofdstad van Thailand, Ayatthuya, afgereisd. Onze tourguide, een wat oudere man met een moedervlek waar witte haren van wel 20cm uitgroeiden, stond met een megafoon ons op te wachten bij een grote witte tempel. Na wat uitleg van de gids hebben we rondgelopen en zagen we de koeien, kippen, honden en katten rond de verschillende gebouwen lopen. Ayatthuya bedekt een heel groot gebied. Overal waren ruines van tempels en paleizen te vinden. De Cambodjaanse bouwstijl was overal in terug te vinden. Het leek dus ook best wel op de Angkor Wat.
Tot onze verrassing kregen we nog het hoofd van een buddha te zien die helemaal omgroeid is door een boom. Onno was in de veronderstelling dat dit hoofd in Cambodja te vinden was, maar daar hebben we het dus niet kunnen vinden.
Om onze vakantie perfect en in Thaise stijl af te sluiten hebben we aan het begin van de avond nog een massage genomen. Heerlijk! Met een ontspannen gevoel zijn we in een taxi naar het vliegveld gestapt. Om 00.45u zou ons vliegtuig vertrekken richting Europa.

16-10-2008 -- Terugkomst in het koude Nederland

Na een ontspannen vlucht waarbij Angela praktisch de hele tijd heeft liggen slapen kwamen we aan in Londen. We hadden nog een paar uurtjes de tijd om rond te wandelen op het vliegveld voordat we in het vliegtuig zijn gestapt richting ons koude kikkerlandje. In het vliegtuig werden we al gewaarschuwd voor buien die nog wel de hele dag boven Nederland zouden blijven hangen. Na drie maanden mooi weer te hebben gehad was dit wel een afknapper. Gelukkig stond er al familie te wachten op Schiphol en hebben we nog gezellig wat gedronken. Eerst nog even een uurtje in de file, en toen stapten we eindelijk ons huisje binnen. Toch ook wel fijn!